Droga Krzyżowa „Ręce, które mówią i czynią”

Jam sługa Twój, syn Służebnicy

Józef Zawitkowski

BISKUP TYTULARNY AUSANA, BISKUP POMOCNICZY ŁOWICKI

Refleksje przy stacjach Drogi Krzyżowej

Jana Dawida II Kuracińskiego

„Ręce, które mówią i czynią”
 






I

SKAZANY

Ukrzyżuj Go
Wypuść nam Barabasza
Krew Jego na nas
i na syny nasze
To się Wam spełni












II

DŹWIGANIE KRZYŻA

Boję się krzyża
za duży za ciężki boli
Wszystko mi w życiu pokrzyżowałeś
Witaj krzyżu nadziejo moja jedyna
 




 




III

UPADEK PIERWSZY

Wszechmocny, a upada
Będę liczył ile razy
Pomóż proszę
Nie mam siły
 
















IV

SPOTKANIE Z MATKĄ

Matko dlaczego nic nie mówisz
Jak się cierpi to tylko serce mówi
Matko mojej wiary pomóż
Dobrze że przyszłaś podaj rękę














 

V

SZYMON CYRENEJCZYK

Szymonie podaj rękę
i pomóż Wszechmocnemu
Tak przez małe rzeczy
Dokonuje się świata zbawienie














VI

CHUSTA WERONIKI

Jakie Ty masz piękne imię
Vera Ikon – Weroniko
Ty Go widziałaś z bliska
Tak Jaki On jest cudowny













 

VII

UPADEK DRUGI

Upadł drugi raz
Dlaczego Go popychasz
Nic się nie stało
Upadł tylko człowiek







 







VIII

SPOTKANIE Z NIEWIASTAMI

Pamiętam Twoje ręce
gdy błogosławiłeś
Przemieniałeś wodę w wino
i łamałeś chleb
Nie zabraniaj płakać
płaczę bo kocham











IX

UPADEK TRZECI

Strasznie upadł
To już koniec
Ziemio Matko rodzona
odkupionaś jest i moja














X

Z SZAT OBNAŻONY

Zdarli suknię całodzianą
Boli
Zasłonię Cię
Nie wstydź się Panie
Dla mnie jesteś cały święty











XI

PRZYBICIE DO KRZYŻA

Słyszysz
Przybili Mu ręce
Już nie będzie błogosławił
Gdy będzie podwyższony
pociągnie wszystkich do nieba













XII

ŚMIERĆ NA KRZYŻU

Ojcze w ręce Twoje
oddaję ducha mojego
wykonało się
Jezu











 


XIII

ZDJĘCIE Z KRZYŻA

Józefie i Nikodemie
Ostrożnie
Całuję Jezu Twoje rany
To już na Twój pogrzeb










 

XIV

ZŁOŻENIE DO GROBU

O moja Słodka Pieto
On zmartwychwstanie
Tak bo powiedział
Rabbuni
Nauczycielu Kochany








 

JAN PAWEŁ II na spotkaniu z artystami powiedział: Sztuka jest potrzebna Kościołowi, a kościół Sztuce. Dodał też: Przymierze Ewangelii ze sztuką zawsze doprowadza do wniknięcia twórczej intuicji w głąb tajemnicy Boga wcielonego, a zarazem i w tajemnice człowieka.

W mojej Drodze Krzyżowej nie chodziło mi o łatwy i ilustracyjny przekaz cierpienia. Wykonując tę Drogę Krzyżową zastanawiałem się, aby tak kształtować formy, by swoim działaniem przenosiły odbiorcę w kontemplacyjną głębię tej straszliwej męki. Przecież Chrystus i Jego Droga Krzyżowa to najważniejszy depozyt naszej wiary.

Benedykt XVI przypomina nam katolikom, że Męka i Krzyż Chrystusa to otwarta droga do naszego zbawienia.

Jan Dawid II Kuraciński, artysta rzeźbiarz

Cookies

Ta strona korzysta z plików Cookies. Więcej w Polityce Prywatności. - więcej