Z Maryją do Jezusa. O początkach Rycerstwa Niepokalanej

W sobotę 3 lutego członkowie Rycerstwa Niepokalanej (MI) uczestniczyli w Nabożeństwie Pierwszych Sobót Miesiąca oraz we Mszy św. koncelebrowanej przez: ks. proboszcza Tadeusza Aleksandrowicza, ks. Piotra Celejewskiego, opiekuna duchowego MI w parafii oraz o. dr. Stanisława Piętkę OFMConv, prezesa narodowego MI, wieloletniego gwardiana klasztoru oo. franciszkanów w Niepokalanowie.

Po Eucharystii o. Stanisław wygłosił konferencję ukazującą tożsamość Rycerstwa Niepokalanej, jego cele i sposoby działania, a także dokonał uroczystego pasowania nowych Rycerzy Niepokalanej.

W swoim wystąpieniu wskazał, że ruch Rycerstwa Niepokalanej (MI) zrodził się z pragnienia młodego o. Maksymiliana Kolbe, by z miłości do Maryi zdobyć cały świat dla Chrystusa. Przebywający na studiach w Rzymie św. Maksymilian wraz z sześcioma klerykami (narodowości włoskiej, rumuńskiej i polskiej) założył Rycerstwo Niepokalanej trzy dni po ostatnim Objawieniu Maryi w Fatimie, tj. 16 października 1917 r. Choć o objawianiu się Maryi pastuszkom Święty nie wiedział, to jego zamysł idealnie wpisał się w przesłanie, które przekazała dla świata Maryja.

Rycerstwo Niepokalanej w zamierzeniach św. Maksymiliana stanowiło formę wcielenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi oraz odpowiedź na nieustanne pragnienie Maryi ratowania wszystkich dusz, które Chrystus odkupił Swoją Krwią. Ojciec Stanisław wskazał, że ideę Rycerstwa Niepokalanej o. Kolbe streścił w zdaniu: Zdobyć cały świat dla Niepokalanej Dziewicy, by Ona, a przez Nią Chrystus, zakrólował w duszach wszystkich ludzi.

Głównym celem MI jest zatem szerzenie królestwa Chrystusa za pośrednictwem i pod opieką Niepokalanej, przez zachęcanie wszystkich chrześcijan do oddania się na służbę Maryi, Matce Kościoła. Według zamysłu św. Maksymiliana, Rycerze Niepokalanej powołani są do tego, by całe swoje życie prowadzić w nowej formie, polegającej na całkowitej łączności z Niepokalaną – Wszechpośredniczką Łask.

Ojciec Stanisław przybliżył także kontekst biblijny nazwy Militia Immaculatae (MI), podkreślając, że w nazwie tej mieści się tożsamość Rycerstwa Niepokalanej. Przytoczył fragmenty Starego i Nowego Testamentu, z których czerpał św. Maksymilian, postrzegając życie chrześcijanina jako nieustanną walkę, codzienne zmaganie się z przeciwnościami. „Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka?” (Hi 7,1). Także św. Paweł zachęca każdego z nas: „Weź udział w trudach i przeciwnościach jako dobry żołnierz Chrystusa Jezusa” (2 Tm 2,3). Zaś św. Maksymilian dodaje: pod znakiem Niepokalanego Poczęcia, pod Jej sztandarem i w całkowitej jedności z Nią. Do Niej należy dołączyć, gdyż Ona najwierniej realizuje ewangeliczne wskazania – jest wzorem wiary i miłości doskonałej, którą zachowała pod Krzyżem.

Zaznaczył, że w praktyce walka Rycerza Niepokalanej polega na tym, by dziś być lepszym człowiekiem niż wczoraj, a jutro lepszym niż dziś. W stosunku zaś do bliźnich – na coraz lepszym odróżnianiu błędów od błądzących. Walka ta zaczyna się od walki z samym sobą, by odmienić nasze serca na lepsze, co oznacza codzienne nawracanie się. Środkami, które mają nam w tym pomóc są przede wszystkim całkowite oddanie siebie i wszystkich naszych spraw Maryi, modlitwa, pokuta, walka ze swoim egoizmem i dobre czyny. Nasze życie jest świadectwem wiary dla bliźnich i może pobudzać innych do nawracania się oraz przyjęcia wiary w Chrystusa, o ile sami tą wiarą naprawdę żyjemy.

Na koniec o. Stanisław zachęcił wszystkich członków MI do aktywnej obecności na różnych polach społecznej działalności, tak aby duch Maryi przenikał je przez nas dla większej chwały Bożej i dla dobra ludzkości.

Cookies

Ta strona korzysta z plików Cookies. Więcej w Polityce Prywatności. - więcej