Rycerstwo Niepokalanej

 „Postępujmy tak, by inni kochali Niepokalaną jak my, a nawet bardziej."

Rok fatimski 2017, który wielu z nas przeżywało w szczególnej łączności z Maryją, zaowocował w naszych sercach pragnieniem podążania dalej razem z Nią, zawierzenia Jej swojego życia i oddania się Jej na służbę na wzór św. Maksymiliana Kolbe. Pragnienie to stało się fundamentem powstania w Święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (8 grudnia 2017 r.) wspólnoty Rycerstwa Niepokalanej w naszej parafii.

Narodzinom wspólnoty towarzyszyli wiceprezes Stowarzyszenia „Rycerstwo Niepokalanej” o. Robert Maria Stachowiak, który dokonał pasowania nowych Rycerzy i Rycerek, a także proboszcz ks. Tadeusz Aleksandrowicz, który wręczył każdemu Cudowny Medalik Niepokalanej oraz dyplomik członkostwa w MI.

Opiekun duchowy: ks. Piotr Celejewski

Zapraszamy do Wspólnoty także Ciebie!

Jeśli usłyszysz w swoim sercu „TAK” na choć jedno z poniższych pytań:

  • Czy chcesz powierzyć się Maryi i od samej Matki Miłości uczyć się, jak uczynić swe życie służbą miłości do Boga i bliźniego?
  • Czy chcesz uczyć się pod okiem Maryi Jej cnót, aby swe życie zanurzyć w Świętości Matki Boga?
  • Czy chcesz razem z nami uczestniczyć w nabożeństwie Pierwszych Sobót Miesiąca, spełniając prośby Matki Bożej skierowane do ludzkości w Fatimie?
  • Czy chcesz razem z Maryją uwielbiać Boga i wychwalać Jego dzieła w powstałym we wspólnocie zespole muzycznym?
  • Czy chcesz obdarować wspólnotę swoimi talentami, aby wykorzystać je w służbie dla Maryi?
Dołącz do nas!
 

Nasze spotkania odbywają się raz w miesiącu w środę w Instytucie Papieża Jana Pawła II. Prosimy o kontakt z nami w celu potwierdzania terminu spotkania.

Zapisać się można w każdej chwili.

Kontakt e-mail: niepokalana.wilanow@gmail.com

 

Informacje można otrzymać e-mailem lub w zakrystii u:

Opiekuna duchowego MI ks. Piotra Celejewskiego
Animatora MI Macieja Świderskiego
Kościelnego (MI)  
 
Akt poświęcenia się Niepokalanej świętego Maksymiliana Kolbe

Niepokalana, nieba i ziemi Królowo,
Ucieczko grzesznych i Matko nasza najmiłościwsza.
Ty, której Bóg cały porządek miłosierdzia powierzyć raczył,
ja niegodny grzesznik,
rzucam się do stóp Twoich kornie błagając,
abyś mnie całego i zupełnie za rzecz i własność swoją przyjąć raczyła i uczyniła ze mną,
wraz ze wszystkimi władzami mej duszy i ciała,
i z całym mym życiem, śmiercią i wiecznością,
cokolwiek Ci się podoba.

Użyj także, jeżeli zechcesz, mnie całego
bez żadnego zastrzeżenia,
do dokonania tego, co o Tobie powiedziano:
„Ona zetrze głowę twoją”,
jako też: „Wszystkie herezje samaś zniszczyła
na całym świecie”, abym w Twoich
niepokalanych i najmiłościwszych rękach
stał się użytecznym narzędziem do zaszczepienia
i jak najsilniejszego wzrostu Twej chwały
w tylu zabłąkanych i obojętnych duszach,
a ten sposób do jak największego rozszerzenia błogiego Królestwa
Najświętszego Serca Jezusowego;
albowiem gdzie Ty wejdziesz,
tam łaskę nawrócenia i uświęcenia wypraszasz,
przez Twoje bowiem ręce wszelkie łaski
Najsłodszego Serca Jezusowego na nas spływają.

K. Dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza.
W. Daj mi moc przeciw nieprzyjaciołom Twoim.

K. Boże, który nieustannie wspierasz rodzinę ludzką swoim błogosławieństwem i dajesz jej wzory świętości, prosimy Cię, użycz nam za przyczyną świętego Maksymiliana łaski świętości życia i męstwa w wyznawaniu wiary. Przez Chrystusa Pana naszego.
W. Amen.

Kalendarz Maryjny / Kolbiański / Wspólnotowy
MARYJNY
  • 1 stycznia 
Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi
  • 2 lutego
Święto Ofiarowania Pańskiego, Matki Bożej Gromnicznej
  • 11 lutego 
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes
  • 25 marca
Uroczystość Zwiastowania Pańskiego
  • 26 kwietnia 
Matki Bożej Dobrej Rady
  • 3 maja 
Maryi Królowej Polski
  • 13 maja 
Matki Bożej Fatimskiej
  • 21 maja
NMP Matki Kościoła
  • 24 maja
NMP Wspomożycielki Wiernych
  • 31 maja 
Nawiedzenie NMP
  • 9 czerwca 2018
Niepokalanego Serca NMP (ruchome)
  • 27 czerwca 
NMP Nieustającej Pomocy
  • 2 lipca
Matki Bożej Licheńskiej
  • 16 lipca 
Matki Bożej Szkaplerznej
  • 2 sierpnia 
Matki Bożej Anielskiej
  • 5 sierpnia 
Matki Bożej Śnieżnej
  • 15 sierpnia
Wniebowzięcie NMP
  • 22 sierpnia
NMP Królowej
  • 26 sierpnia 
Matki Boskiej Częstochowskiej
  • 4 września
Matki Bożej Pocieszenia
  • 8 września 
Narodzenie NMP
  • 12 września 
Imienia Maryi
  • 15 września 
Matki Bożej Bolesnej
  • 7 października
Matki Bożej Różańcowej
  • 16 listopada  
Matki Bożej Miłosierdzia
  • 21 listopada 
Ofiarowanie NMP
  • 8 grudnia
Niepokalanego Poczęcia NMP
  • 10 grudnia
Matki Bożej Loretańskiej
  • 12 grudnia
Matki Bożej z GuadalupeG
KOLBIAŃSKI

8 stycznia 1894 – w Zduńskiej Woli, miejscowości należącej wówczas do zaboru rosyjskiego, urodził się Rajmund Kolbe, syn Juliusza Kolbe i Marii zd. Dąbrowskiej. Tego samego dnia został ochrzczony w kościele parafialnym Wniebowzięcia NMP.

Podstawowym źródłem, co do chrztu św. Maksymiliana jest akt chrztu sporządzony w języku rosyjskim. Ks. Franciszek Kapałczyński, ówczesny proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Zduńskiej Woli, napisał w nim m.in.:

„Działo się w mieście Zduńska Wola... o godzinie czwartej po południu. Stawił się osobiście: Juliusz Kolbe dwadzieścia trzy lata mający, tkacz..., w obecności Leopolda Lange mającego trzydzieści lat ze wsi Zduny i Franciszka Dąbrowskiego trzydzieści lat mającego ze wsi Ogrodziska, obydwu tkaczy i okazał nam dziecko płci męskiej oświadczając, że urodziło się ono we wsi Zduńska Wola w dniu dzisiejszym o godzinie pierwszej w nocy z jego ślubnej małżonki Marianny z domu Dąbrowskiej, mającej dwadzieścia cztery lata. Dziecięciu temu na chrzcie świętym, odbytym w dniu dzisiejszym, nadano imię RAJMUND, a rodzicami chrzestnymi byli Leopold Lange i Anna Dąbrowska...”.


1907 – pod wpływem nauk misyjnych głoszonych w Pabianicach przez franciszkanina o. Peregryna Haczelę Rajmund zgłosił się do Małego Seminarium oo. franciszkanów we Lwowie.

4 września 1910 – rozpoczął nowicjat w zakonie oo. Franciszkanów; otrzymał habit zakonny i imię Maksymilian.

5 września 1911 – złożył pierwsze śluby czasowe na ręce prowincjała o. Peregryna Haczeli.

10 listopada 1912 – rozpoczął studia filozoficzne w Rzymie na Uniwersytecie Gregoriańskim.

1 listopada 1914 – złożył śluby wieczyste na ręce o. Domenico Tavani. Przybrał dodatkowe imię Maria.

22 października 1915 – uzyskał doktorat z filozofii.

1915 – rozpoczął studia teologiczne na Papieskim Wydziale Teologicznym św. Bonawentury w Rzymie.

16 października 1917 – wraz z sześcioma alumnami Międzynarodowego Kolegium Serafickiego założył Rycerstwo Niepokalanej (MI).

28 kwietnia 1918 – przyjął święcenia kapłańskie z rąk kard. Wikariusza Rzymu Basilio Pompili, w kościele S. Andrea della Valle.

29 kwietnia 1918 – odprawił Mszę św. prymicyjną w kościele S. Andrea delle Fratte, gdzie Niepokalana objawiła się Alfonsowi Ratisbonne.

4 kwietnia 1919 – wikariusz generalny zakonu pisemnie zatwierdził MI.

22 lipca 1919 – o. Maksymilian uzyskał doktorat z teologii na Papieskim Wydziale Teologicznym św. Bonawentury.

29 lipca 1919 –  przybył do Polski, do Krakowa.

październik 1919 – został profesorem historii kościelnej w Seminarium oo. Franciszkanów w Krakowie.

20 grudnia 1919 – książę bp Adam Sapieha udzielił pozwolenia na wydrukowanie pierwszego dyplomika MI w Krakowie.

11 sierpnia 1920 – o. Maksymilian wyjechał na leczenie gruźlicy do Zakopanego. Pełnił tam funkcję kapelana szpitala.

28 kwietnia 1921 – powrócił po kuracji do Krakowa.

4 maja – 3 listopada 1921 – rekonwalescencja w Nieszawie.

styczeń 1922 – w Krakowie wydany został pierwszy numer czasopisma „Rycerz Niepokalanej”, w nakładzie 5 000 egzemplarzy.

20 października 1922 – przeniesiono wydawnictwo Rycerza Niepokalanej z Krakowa do Grodna.

grudzień 1922 – wydrukowano Rycerza Niepokalanej na styczeń 1923 na własnej maszynie drukarskiej obracanej ręcznie.

listopad – grudzień 1924 – wydano Kalendarz Rycerza Niepokalanej na rok 1925 w nakładzie 12 000 egzemplarzy.

18 września 1926 – o. Maksymilian rozpoczął kurację w Zakopanem.

1926 – Błogosławieństwo papieża Piusa XI i Episkopatu Polski z okazji 5. rocznicy istnienia Wydawnictwa.

13 kwietnia 1927 – o. Maksymilian zakończył kurację w Zakopanem.

czerwiec – lipiec 1927 – trwały rozmowy i pertraktacje z księciem Janem Drucko-Lubeckim w sprawie uzyskania terenu koło Teresina pod budowę nowego klasztoru-wydawnictwa.

6 sierpnia 1927 – poświęcono figurkę Niepokalanej w Teresinie na placu pod przyszły klasztor-wydawnictwo.

5 października 1927 – rozpoczęto budowę klasztoru.

31 października 1927 – kanoniczne założenie klasztoru Niepokalanów.

21 listopada 1927 – przeniesiono Wydawnictwa z Grodna do Niepokalanowa.

7 grudnia 1927 – prowincjał o. Kornel Czupryka poświęcił klasztor. Wspólnotę zakonną tworzyli 2 ojcowie i 18 braci. Przełożonym został o. Maksymilian.

21 lipca 1928 – nowicjat dla braci zakonnych przeniesiono ze Lwowa do Niepokalanowa.

2 czerwca 1929 – ojciec prowincjał zezwolił na założenie w Niepokalanowie Małego Seminarium Misyjnego.

19 września 1929 – otwarto Małe Seminarium Misyjne.

styczeń – luty 1930 – podróż o. Maksymiliana po Europie w sprawie założenia misji na Dalekim Wschodzie. Odwiedził: Wiedeń, Rzym, Asyż, Marsylię, Lourdes, Paryż, Lisieux, Augsburg, Berlin i Toruń.

26 lutego 1930 –  wyjazd pierwszych misjonarzy z Niepokalanowa: o. Maksymiliana, br. Zenona Żebrowskiego, br. Hilarego Łysakowskiego, br. Seweryna Dagisa i br. Zygmunta Króla na Daleki Wschód. W trakcie podróży, po rozmowach z bp. Szanghaju, br. Seweryn i br. Zygmunt zostali w Chinach; pozostali udali się do Nagasaki w Japonii.

24 kwietnia 1930 – przyjazd do Nagasaki. Miejscowy bp J. Hayasaka pozwolił na drukowanie „Rycerza Niepokalanej” po japońsku. Ojciec Kolbe objął wykłady z filozofii w seminarium duchownym.

czerwiec – lipiec 1930 – podróż o. Maksymiliana przez Syberię do Polski na kapitułę prowincjalną.

24 lipca 1930 – o. Kolbe został przełożonym w Japonii, a jego brat o. Alfons przełożonym w Niepokalanowie.

13-25 sierpnia 1930 – o. Maksymilian z dwoma klerykami: br. Mieczysławem Mirochną i br. Damianem Ebertem wrócił przez Związek Radziecki do Japonii.

3 grudnia 1930 – zmarł O. Alfons. Przełożonym w Niepokalanowie został o. Florian Koziura.

16 maja 1931 – przeniesiono wydawnictwo do nowo zbudowanego klasztoru, który otrzymał nazwę MUGENAI NO SONO, tzn. Ogród Niepokalanej.

maj – lipiec 1932 – podróż o. Maksymilian do Indii w celu rozpoczęcia tam pracy misyjnej.

kwiecień – maj 1933 – powrót do Polski na kapitułę prowincjalną.

lipiec 1933 – na kapitule przełożonym misji w Japonii został o. Korneli Czupryk.

wrzesień – październik 1933 – powrót do Japonii.

16 kwietnia 1936 – otwarcie Małego Seminarium w Nagasaki.

maj – czerwiec 1936 – podróż o. Maksymiliana do Polski.

lipiec 1936 – o. Maksymialian został gwardianem Niepokalanowa.

8 grudnia 1936 – na wniosek o. Kolbego zakon oo. franciszkanów poświęcił się Niepokalanej.

8 grudnia 1937 – o. Maksymilian przemówił przez radio w Warszawie z okazji 10-lecia Niepokalanowa.

8 grudnia 1938 – próbna audycja na żywo radiostacji nadawczej Stacja Polska 3 – Radio Niepokalanów.

23 sierpnia 1939 – podział polskiej prowincji zakonnej na krakowską i warszawską. Niepokalanów i o. Maksymilian przydzieleni do prowincji warszawskiej pw. Niepokalanego Poczęcia NMP.

25 sierpnia 1939 – o. Maksymilian ponownie wybrany na przełożonego Niepokalanowa.

1 września 1939 – wybuch II wojny światowej.

19 września 1939  – aresztowanie o. Maksymiliana i 36 innych zakonników.

do 8 grudnia 1939 – pobyt w obozach: Łambinowice (Lamsdorf), Gębice (Amtitz) i Ostrzeszów.

10 grudnia 1939 – powrót do Niepokalanowa.

20 listopada 1940 – władze niemieckie na prośbę o. Maksymiliana pozwoliły na jednorazowe wydanie Rycerza Niepokalanej w nakładzie 120 000 egzemplarzy.

17 lutego 1941 – o. Maksymilian aresztowany przez gestapo i uwięziony na Pawiaku w Warszawie.

28 maja 1941 – o. Maksymilian przywieziony w transporcie do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. Otrzymuje numer 16670

29 lipca 1941 – podczas wybiórki na śmierć głodową wyraził gotowość zastąpienia więźnia Franciszka Gajowniczka. Skazańcy zostają zamknięci w bunkrze głodowym bloku 13. W trakcie pobytu o. Maksymiliana w celi głodowej w KL Auschwitz nastąpiła zmiana numeracji bloków. Od 9 sierpnia 1941 r. blok 13 ma numer 11.

14 sierpnia 1941 – o. Maksymilian zabity zastrzykiem trucizny (fenolu).

15 sierpnia 1941 – spalenie ciała w krematorium I obozu Auschwitz.

17 marca 1946 – zmarła Maria Kolbe, matka o. Maksymiliana

17 października 1971 – papież Paweł VI ogłosił o. Maksymiliana błogosławionym.

10 października 1982 – papież Jan Paweł II ogłosił o. Maksymiliana świętym.
 

WSPÓLNOTOWY
mm
 

Cele i sposób działania Rycerstwa Niepokalanej

Rycerstwo Niepokalanej, zgodnie ze swym Statutem, „pragnie szerzyć, ile to w jego mocy, błogie Królestwo Najświętszego Serca Jezusowego przez Niepokalaną, albo raczej służyć Niepokalanej w tej misji, którą Ona pełni jako Matka Kościoła”. Chodzi o nawrócenie grzeszników, a zwłaszcza odstępców od wiary oraz tych, którzy nie znają jeszcze Chrystusa, oraz o uświęcenie wszystkich pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej.

Każdy członek wypełnia to zadanie, zaczynając od siebie, by stać się świętym i z własnej pełni innym dawać. Istotą i podstawowym warunkiem Rycerstwa jest więc osobiste oddanie się Maryi.

Rycerstwo Niepokalanej jest międzynarodowym stowarzyszeniem wiernych, które w Polsce działa w oparciu o normy Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz przepisy własnych Statutów Generalnych, zatwierdzonych przez Papieską Radę ds. Świeckich. Statuty te wskazują, że członkowie Rycerstwa zaczynają „swą misję od nawrócenia i uświęcenia siebie” (art. 10), następnie „przyswajają sobie misję Kościoła. Pragną nieść Ewangelię Chrystusa jako źródło nadziei człowieka i odnowy społeczeństwa” (art. 11). Jako główne zadanie stawiają sobie „szerzenie Królestwa Chrystusowego pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej” (art. 3), „świadomi tego, że są zawsze i wszędzie misjonarzami...” (art. 15).

Rycerze Niepokalanej są zachęcani, aby ofiarowywać swoje cierpienia Bogu przez Niepokalaną, dzięki czemu całe Rycerstwo uczestniczy w tajemnicy odkupieńczej ofiary Chrystusa i ożywia swój zapał misyjny (art. 16). Powinni ponadto nosić i propagować „Cudowny Medalik, który jest znakiem matczynej troski Maryi o grzeszników i służy jako środek do ich nawracania” (art. 15).

Cudowny Medalik był dla św. Maksymiliana jednym z potężniejszych środków w działalności apostolskiej MI. Matka Boża, zlecając jego wybicie św. Katarzynie Labouré w 1830r., obiecała, że „Wszystkie osoby, które go nosić będą na szyi, otrzymają wielkie łaski. Łaski będą obfite dla tych, którzy nosić go będą z ufnością”. Wybity medalik przedstawia biblijny obraz walki węża i Niewiasty – to obraz walki, w której uczestniczy Rycerstwo Niepokalanej. Nazwa Stowarzyszenia podkreśla szlachetność tej walki, jako że ze stanem rycerskim zawsze kojarzą się takie cnoty, jak honor, wierność, hart ducha, odwaga. Według słów papieża Pawła VI, „każdy chrześcijanin powinien być rycerzem – militante”.


„Najmilsi! Bądźcie silni w wierze i z entuzjazmem wypełniajcie zadania Rycerstwa Niepokalanej, do którego należycie idąc za nauką i przykładem o. Maksymiliana Kolbego... I niech wam towarzyszy zawsze moje apostolskie błogosławieństwo, którego z wielką miłością udzielam wam i wszystkim, co należą do waszego Rycerstwa”.
(Jan Paweł II, Rzym, 18 października 1981 r.)
 

Cookies

Ta strona korzysta z plików Cookies. Więcej w Polityce Prywatności. - więcej