W dniach 12–22 sierpnia 2026 roku grupa 35 parafian odbyła pielgrzymkę do Armenii i Gruzji – dwóch najstarszych chrześcijańskich krajów świata, położonych u stóp Araratu i Kaukazu.

W Armenii nawiedziliśmy wykuty w skale klasztor Geghard oraz klasztor Chor Wirap, gdzie więziono św. Grzegorza i u stóp ośnieżonego Araratu rozpoczęła się chrześcijańska historia tego kraju. W duchowym sercu Armenii – Eczmiadzynie – modliliśmy się w katedrze oraz w kościołach wczesnochrześcijańskich męczennic: św. Rypsymy i św. Gajany. Z Armenią pożegnaliśmy się nad wysokogórskim jeziorem Sewan przy monastyrze Sewanawank.

Gruziński etap wiódł śladami św. Niny. W Tbilisi modliliśmy się w katedrze Sioni przy jej relikwii – krzyżu z łozy winnej oplecionym jej własnymi włosami – oraz w monumentalnym soborze Świętej Trójcy. W stolicy kraju modliliśmy się też w katolickiej katedrze, w której spotkaliśmy proboszcza – ks. Zaraba Kakaczyszwilego, który jako pierwszy posługiwał w kaplicy na terenie budowy Świątyni Opatrzności Bożej. W Mcchecie zwiedziliśmy klasztor Dżwari, wzniesiony na wzgórzu, gdzie święta postawiła krzyż zwiastujący chrzest Iberii, a także katedrę Sweti Cchoweli, kryjącą według tradycji Szatę Chrystusa. Gruzińską Drogą Wojenną dotarliśmy pod Kazbek do malowniczego kościoła Świętej Trójcy w Gergeti (2170 m n.p.m.). Ośnieżony Kazbek bywa nazywany przez miejscowych „wstydliwą panną młodą”, ponieważ rzadko zdejmuje z wierzchołka gęsty welon chmur i tylko nielicznym ukazuje się w pełnej krasie. Choć szczyt pozostał zasnuty mgłą, pod samą świątynią przywitało nas piękne słońce. Nasz pielgrzymkowy szlak dopełniło wykute w urwisku skalne miasto Wardzia z kościołem i freskami z czasów królowej Tamary.

Codzienna Eucharystia, modlitwa i budowanie wspólnoty sprawiły, że nie była to zwykła wyprawa, lecz głębokie rekolekcje w drodze. Duchową opiekę nad pielgrzymami sprawował ks. Piotr Rymuza. Za organizację pielgrzymki odpowiadało franciszkańskie biuro pielgrzymkowe Patron Travel.